12 KASIM

Sene 2005 günlerden 12 Kasım’dı. Düzce depreminin ardından 6 yıl geçmişti. UMKE’nin ilk Ulusal Kamp ve Tatbikatı için bu anlamlı günü seçmiştiniz. İlk karşılaşması olacaktı bu UMKE’lerin.

11 bölge ilk kez bir araya gelecektiniz. 
Gün ağarana dek heyecandan uyuyamamıştınız. Görsel ve yazılı basın sayesinde şehir de o sabah “Kırmızılı”ların” gelmesini beklemeye başlamıştı. Arkadaşlarınız yoldaydı. O sabah kavuşacaktınız, telefonlarınız gece susmuyordu ve akın akın geliyorlardı. Navigasyon ve akıllı telefon devrinde değildiniz ama eliyle koymuş gibi nasılda buluyorlardı sizi. Kamp yerini, tatbikat yerini sanki tek beyin yapmıştınız. 8 Ekimde Pakistan depremi ile uyandığınızdan beri, yani bir aydır Sağlık Bakanlığı UMKE ile yoğun bir destek programına başlamıştı. İlk Ulusal Kampı gerçekleştirememe tedirginliği vardı üzerinizde. O sabah yarımdınız, yamalaktınız ama ekipleriniz geldikçe tamamlandınız. Gönüllülükle başladı serüveniniz, kartopu gibiydiniz çığ oldunuz. Siz hep gönüllü oldunuz, yurtiçi- yurt dışı, gece- gündüz, kar-kış, sıcak-kurak, dağ-ova, bayram-yılbaşı, ücretli-ücretsiz demeden koştunuz  “ Sesimi duyan var mı?” çığlıklarına, eğitimlere kamplara koştunuz. 
Hani kahramanlar gibi karşılanmasanız da, sırtınız sıvazlansa istediniz görev ve eğitim dönüşlerinde. Öyle olmadı belli ki birçoğunuz için, gene de küsmediniz. Ekip çalışmasıydı, olumlu düşünmekti sizi diri tutan.  Olumsuz ve olağan dışı durumlarda yara saran olmak istediniz. Olağan ve olağan dışı her durumda yara saran UMKE personeli ! iyi ki varsın Düzce depreminde hayatını kaybeden insanlarımızı anarken,tüm UMKE ekiplerinin çalışmalarında başarı ve şans diliyoruz. Ekip bilgi deneyim ve sorunların paylaşıldığı Ulusal tatbikat ve kamplarda görüşmek dileği ile…